HitteOvermorgen wordt het heet in Nederland: tot wel 39 graden! Check alvast of je waterreservoir nog vol zit, of de mix nog vochtig is, geef je kwetsbare planten rond het middaguur schaduw en wacht met zaaien tot het weer wat koeler is.
Met hartelijke Rotterdamse groet, Miriam ter Braak
Nieuwsgierig naar wat ze schreef? Bij deze:
Miriam’s Makkelijke Moestuin
Groene vingers heb ik niet. Nooit gehad. Mijn moeder wel. Die werkte urenlang in haar tuin. Redderde bij heet weer met gieters. Was druk met haar roze rozen. Ze maakten haar gelukkig.
Ik wou dat ook. Dat mijn gewas mooi bleef. Bloeiende bloemen in de tuin. Een zee van groen in huis.
Maar dat was niet zo. Alles werd lelijk. Ging dan richting prullenbak. Het tuincentrum zag me graag komen. Ik was hun beste klant.
Tot Jelle’s Makkelijke Moestuin. Die zag ik op internet. Inclusief app. Slechts vijf minuten werk per dag. Onbespoten groenten ‘uit eigen tuin'.
Ik kocht er gelijk een. Voor mijn Rotterdamse balkon. Dat krijgt veel zon. Erg veel zelfs. Maar staat al jaren leeg.
Het bouwpakket werd bezorgd. Op het heetst van de dag. Buiten was het 30 graden. Binnen trouwens ook.
Vijftig treden op, steil naar boven. Het zweet gutste langs mijn lijf. Dat was goed voor alles. Mijn conditie en spieren. Behalve m’n humeur.
Een paar uur later stond ie. Ik was apetrots.
Een week later ontkiemden de zaadjes. Kleine, kwetsbare sprietjes piepten op.
Ik vond ze zó lief. Ik gaf ze elke dag water. Mijn schattige, groene troetelkindjes.
De sprietjes werden blaadjes. De blaadjes werden groenten. Sla, radijs en snijbiet. Goudsbloem, sugarsnaps en rode biet.
Ze groeiden allemaal als kool. Wat deden ze hun best! Ik at me ongans aan groenten. In salades en smoothies. Wekenlang.
We zijn nu twee maanden verder. De hitte maakt de groenten geel. De slakroppen worden groot en hoog. Hun blaadjes smaken bitter.
Er zitten bloemetjes aan. Ik kan ze niet meer eten. Ze moeten eigenlijk weg. De prullenbak in.
